Bursa'ya varmak üzereyiz, saat de daha erken, hava desen zaten bunaltıcı...

Hangi Nisan günüydü pek düşünmemiştik, çünkü buralarda bir yerlerde Gölyazı tabelası olmalıydı.

Bulduk ve döndük daracık ıssız yollardan, nereye nasıl varacağımızı bilmeden.

Daha yol kenarında arabadan inip direğin tepesindeki leylek yuvasına dağıldı merakımız, yahu yavru leylekler de var yuvada ama çok yüksek ne yapsak? Olmuyor sığdıramıyoruz karemize istediğimiz gibi yavruları.

Tarihi dokusunu korumuş nadide köylerden biri Gölyazı, ayrıca fotoğrafseverlerin Bursa civarındaki en belirgin adreslerinden. Her köşede hırçın güller, zaman tünelinden çıkmışçasına bekleyen evler ve rengarenk pencereler, sokaklarında misafirperver insanlar ve her yandan gözüken gök mavisi Ulubat gölü.

Her direğe her bacaya yuva yapmış sanki leylekler; havada, karada ve gölde olmak üzere üç fazda leylek görebilirsiniz bu mekanda. Leylekler iyi güzel ama horozlara dikkat etmek gerekli, pek fazla görüntülenmekten hoşlanmıyorlar, zor kurtardık paçayı, zaten kediler de Hayko Cepkin gibi bakıyormuş bir gözü kısık.

Ağını tamir etmekle uğraşan amcaya kolay gelsin diyor ve artık çay molası veriyoruz.

Güzel oluyor bu mola, çay da harika gözleme de, e bir dahaki sefere de balık yemek için geliriz artık diyoruz.

İşte sonunda güneş bulutların arasından çıkmaya başladı, nazlı gölde parıldıyor artık.

Kıyıda bekleyen sandalları unutmamak gerek, özenle işlenmiş oyuncaklar gibi.

Oyuncakları olmadan oynayan köy çocukları ile vedalaşıp yolumuza devam ediyoruz.

gezginkareler - 21.05.2008