Arı kovanları arasında, virajlı yolların ardında buluyoruz bu şelaleyi...

Gürül gürül ses geliyor önce insanın kulağına, hemen ardından bir serinlik sağ taraftan, işte diyoruz yaklaştık...

İki heybetli kayanın arasından gizlice fışkıran su Saitabat Şelalesi.

Cumalıkızık, Hamamlıkızık, Derekızık derken sarı renkli bir trafik levhası haritayı kurcalarken gördüğümüz yolu hatırlatıyor, yakın olmalı, bir gidelim bakalım ne varmış. Zaten dağın yamacındayız her yerde şişe su dolum tesisi var, nefes almak çok zevkli, tertemiz doğa. Fazla büyük değil, hemen keşfediyoruz Saitabat’ı, şirin bir yer, yolun kenarına biz de yanaştırıyoruz arabamızı ve koşuyoruz şelaleye doğru.

Şelalenin döküldüğü kanyon oldukça serin ama çözümü kolay, kayaların dışında iki tur atıp çanak çömlek abur cubur tezgahlarına göz atarken güneşte ısınıyor insan, Hepi topu iki dakika sonra şelaleyi fotoğraflamaya devam ediyoruz. Zaten dolaşırken sıcak basarsa ya çınarların altındaki restoranlara ya da şelalenin yanı başına gitmek lazım..

Şelalenin başında çok vakit harcadık, havalara, kayalara, köpüren sulara bakarken hızla aktı zaman. Oysa daha yemyeşil doğa var yanıbaşımızda, rüzgarın sesi çınar yapraklarında başka bir güzel.

Yine hafta sonu kalabalığı dikkati çekiyor ama atmosfer oldukça neşeli, sanki panayır var bugün. Dere kenarında dizi dizi masalar ister kendin pişir, ister başkası pişirsin, sen yeter ki ye.

Bursa'yı Ankara istikametine doğru geçtikten sonra yemek molası vermek için aklımıza yazıyoruz burayı,

Hüzünle bakan dostumuza selam vererek  merak etme diyoruz nasıl olsa bir gün mutlaka geri geleceğiz...

gezginkareler - 250508